Reviews: Are You Being Surfed?

January 1994 – Vulcan records (Semaphore) 1063 – NETHERLANDS

The Apemen - Are You Being Surfed? Debut LP / CD

Songs: Crash / Moment of truth / Cruisin’/ lnvasion of the Apemen / Pipeline / Camelc*nt / Penetration / Crunch / Hard and sole / Intoxica (alternate version) / Apes of spades / Arabian beachstomp / Creature from the haunted sea (CD bonus track)

Pipeline-Magazine UK (Dave Burke)
Zap! From nowhere comes a release to burn the very wax off your favorite surfboard. Just when you thought it was safe to take a paddle in the old briny along come The Apemen with their flame-throwing guitars: Who are they? How did they get this good? Will there be kippers for breakfast? All of these questions will be answered in time, but meanwhile pick yourself up this stunning debut CD.

The Apemen - are you being surfed? CD LP

© Peter Jacobs – www.brogum.nl

It tears off with frantic versions of The Creations’ “Crash” and The Original Surfaris’ “Moment Of Truth” – doing themselves and the old surf sea-horses proud. Super version of “Pipeline” with the lead being Dick Daled and taken at a slower than usual tempo to increase the dramatic tension inherent in the classic melody. Eight of the titles are penned by The Apes and excellent they are too. Invasion Of The Apemen” starts off so brilliantly with a clever guitar on guitar build-up that you wonder how they can follow it when in comes a wall of thundering Dick Dale style lead guitar that answers no problem. “Crunch” is inspired by “Caterpillar Crawl” and burns just as brightly overflowing with lashings of scorching guitar work – there is even a brief touch of “Wipe Out” in a drum solo’.

Just to show you that they know their stuff. “Hard And Sole” cops its beginning from “Out Of Limits” before taking off in a completely new direction of their own. “Apes Of Spades”. not surprisingly, has something of Link Wray about it – all resounding chords and a dark, menacing lead. “Arabian Beachstomp” cheeks out the action among the downtown pyramids with our heroes surfin’ on the desert sands in true “Miserlou” fashion. “Creature From The Haunted Sea is a ponderous, atmospheric instro with some tantalizing sound effects that really do suggest something quite nasty emerging from the ocean. Lock your door when you play it. This is a most exciting release, probably the best new surf music since the heady days of the revival back in the eighties when Jon & The Nightriders, The Wedge, and The Surf Raiders were just breaking through. Yes, it has that kind of impact. If you care about surf you must get this.

KFJC’s Phil Dirt
Holland’s Apemen are one of the loudest surf bands around. They live in the garage, play with the big boys in the shore break, and pummel every competitor. Their recordings ooze edge and spunk.

The Apemen according to Phil Dirt

© Peter Jacobs – www.brogum.nl

CRASH: Screams augment the raging pace as the Apemen pummel the Creations’ ultra rare surf instro. Amped up with major edge and garage attack, this melodic and powerful tune is further enhanced by the loudest band on earth and their no holds bared approach. MOMENT OF TRUTH: The Larry Weed / Original Surfaris’ arrangement of this surf standard is assaulted, shredded, driven to the end of the pier, and stood on end.

Yikes! CRUISIN’: This semi slow original sports a riff like the Meteors might write. It’s smooth and powerful, and employs thundering toms. The ringing guitar tone is enticing and dangerous. Shallow whammy hints of watery thoughts while cruisin’ along the coastline. Thick and warm, brooding and foreboding. INVASION OF THE APEMEN: Surf riffology dripped over an open garage door in the rain, thick and mean, with a lumbering break and strong drum work. Sheddin’ hard, eating sand for the pleasure.

PIPELINE: A rhythmic glissando opens, yielding to a generic arrangement with power as the vehicle. The shallow whammies give it a dangerous edge. The thick sound and power drive tell of double overhead thrills found under the lip of the curl 30 feet above seabed. Extra cool. CAMELC*NT: This is not an unusual arrangement of the Saxons’ “Camel Walk.” It is a dark and brooding thunderstorm of vile thoughts of unthinkable diversions. PENETRATION: This is a relatively standard delivery of the Pyramids’ “Penetration,” until the third verse takes you into near Mermen territory, with excellent damped plucking. It comes to an unusual shore break ending. CRUNCH: “Crunch” is one mean surf tune. It’s riff is friendly and in the pocket. The heavy compressed delivery is perfect for the melody. It may be mostly a riff, but it darn well grooves.

HARD AND SOLE: Using the “Out Of Limits” riff as an introduction, this quickly becomes an unusual bit of surf riffery. It’s a bit too unmelodic for my taste with it’s two-note riff, but still it sports power and drive. INTOXICA [INTOXICO]: Bob Hafner’s oft covered classic employs power to separate it from the pack. Lots of spirit, and thick sound. APES OF SPADES: Big chord riff rock, whammy spiced, thickly textured, and evil. This is not the Link Wray tune. ARABIAN BEACHSTOMP: The opening riffs mislead you into expecting another arrangement of “Moment Of Truth,” but you are quickly redirected into a speedy surf blaster of the garage variety. Powerful and fluid, big and punchy. CREATURE FROM THE HAUNTED SEA: Like an evil version of something out of Jody Reynolds’ worst nightmare, this oozes danger and morose shadows. Excellent dark power, and simulated monstrous howling courtesy feedback and reverb kicks. Hot damn!

Robert J. Dalley

The Apemen Surf Guitars

© Peter Jacobs – www.brogum.nl

Man where did these guys come from? I will tell you where, The Netherlands! You could have really fooled me because they sound just like they came from Huntington Beach, California. What a great CD! I haven’t stopped playing it since i opened it up and put it in the CD player. This four piece outfit likes to dress up in Star Trek garb, use buxom women on their CD covers and love to play authentic surfmusic. From the opening strains of “Crash” the mood is set, the surf has risin’. The Fender Jazzmaster has spoken. What am I trying to say here? It is going to be a lonely summer if you do not pick this one up sometime soon. If you want to know what track is my favorite, try all thirteen. There is a 10” vinyl record out with the same tracks without the bonus cut, but i am glad to have the CD.
Sent in by mail
Awright, it’s Friday and I got more time than usual to kill, so here goes.
I just picked up a couple of garagey-instro things: Shadowy Men on A Shadowy Planet’s Savvy Show Stoppers and the Apemen’s Are You Being Surfed. Mere words do not describe how effin’ good these two items are. The aforementioned, among other things contains a great cover of Run Chicken Run (not quite so cool though as the one Iggy did in the live Boston broadcast in 1988, though) and the immortal Kids In the Hall theme “Having an Average Weekend.” About that Apemen cd: It’s pure Raw Power, undiluted Sonic ecstasy. In religious terms, it is a kratophanic contact (wow am I looking forward to that primary beer….)

Francais

ABUS DANGEREUX!
Ne tergiversions pas, ces mutants-la s’adonnent au surf instrumental et s’en donnent á coeur joie, tout au long de cette superbe galette á la pochette délirantement kitsch. Parmi les treize titres, on aura droit á une interprétation du célébré “Pipeline” bien connu des surf’s addicts, ainsi que quelques autres reprises mais la majeure parité de l’album sont des compos signées des quatre larons surfeurs, qui du reste ne se gêneront pas pour faire quelques petits clins d’oeil á des classiques du genre (“Wipe out, Twirly Zone”…) ce qui n’est pas pour nous déplaire. Avis aux amateurs, jette-vous dessus á la première occase I vous ne serez pas déçus. O.A. FACE magazine Juin Septembre 94

Deutsch

Roland Hoffknecht, EB Metronom magazine, nr.50

The Apemen at the Paradiso Club, Amsterdam

© Leonie van Oosterum

Fans authentischer surf-instrumentals darf diese 10 inch große Vinyl Scheibe aus Herz gelegt sein. Die Apemen aus den Niederländen beweisen hier gleich in 12 Zügen, das ein gut gemachter surf-sound nicht immer aus Kalifornien kommen muss. Die kultivierte coverartwork, wobei das Titelbild in Poison Ivy’s Wohnung aufgenommen worden sein könnte (?), rundet das Album ab! Zwölf fliegen auf einen Streich erlegt das Affenquartett mit seinen wohlgeformten morbiden klängen, die immer wieder an feinste Blecheimeraufnahmequalität erinnern. Mit beiden Füßen fest auf dem Surfbrett stehend, pfeift man elanvoll “Intoxica” und “Pipeline” und läßt so unbekümmert die wellen und die Konkurrenz hinter sich. Demnächst wird es auch auf Estrus wieder eine single der Apemen geben, denn auch hier besteht eine direkte Leitung aus den Niederländen nach Bellingham.

Nederlands

De Stem, Breda 2-3-94
Nee, dan liever het debuut van de Tilburgse Surfrock-groep The Apemen. Are you being surfed? Surfrock is een muziekstijl die dateert van begin jaren zestig en die vooral door de Beach Boys bekend is geworden. In den beginne was surfrock overwegend instrumental en namen schelle, staccato gespeelde gitaarsolo’s de plek van de zang in. The apemen houden zich keurig aan die traditie en doen dat zo professioneel dat je de zang bijna niet mist. ook de bewerking van enkele covers is origineel genoeg om hier te kunnen spreken van een zeer geslaagd en vooral vrolijk debuut.
Fret, maart 1994 RW
Toen ik The Apemen onlangs zag optreden was ik als verstokt StarTrek addict nog geneigd ze het voordeel van de twijfel te gunnen. Maar bij het beluisteren van are you being surfed wordt mij duidelijk waarom dit in authentieke Enterprise uniformen gehulde kwartet met mr.Spock dweept. The Apemen kent geen emoties! Dit schijfje klinkt zo glad en onverschillig dat het zelfs op de planeet Vulcan uit de toon zou vallen. Are you being Surfed? Neen!
Joy Arpots, Watt magazine 1994
Het Groningse Noorderslag had zelfs een speciale kelder voor hen ingericht, voor de verse lichting nineties-beatniks en neo-surfers. Tot die laatste categorie behoren de Brabantse astro-primaten van The Apemen. Na twee zwarte vinylen frisbees nu ook volwaardig digitaal debuterend. Een CD titel die aan duidelijkheid niets te wensen over laat, een hoes om je vingers bij af te likken, citaten van de heren Collins en Rollins, vijf onweerstaanbare covers, zeven eigen nummers en een anti-bonustrack. Weidse prairies, voorbij galopperende paarden, stoere binken die hun vrouwen met slag en stoot nemen en de oortjes van Leonard”Dr.Spock”Nimoy. Dat zijn zo’n beetje de beelden die opdoemen bij deze surf-instrumentals. The Apemen wisten al het keurmerk van peetvader Dick Dale in de wacht te slepen en met een titel als Apes of spades kun je in de gewone rockwereld natuurlijk niet stuk. Echte surfers schaffen uiteraard de 10”uitvoering aan.
Sietse Meijer, Oor#4 1994
Met een single op het Groningse Kogar-label trokken de Brabantse Apemen vorig jaar de aandacht. The Apemen spelen surf muziek. een uit de jaren zestig stammend genre dat alle aandacht richt op de electrische gitaar. Een zanger heeft de groep dan ook niet. Begeleid door opzwepende ritmes, spelen de gitaren breed uitwaaierende melodiën, afwisselend met heldere, hoge tonen en vervormde, lage zware tonen. Over het gevoel voor stijl van de Brabanders heb ik mijn twijfels (een act met een slungelige danser die ik bij een optreden zag was nogal pijnlijk, de zogenaamd perverse hoes met naakte man-met masker en vrouw met zweepje doet wat gewild aan), maar de instrumentals op deze CD zijn prima. Naast de onvermijdelijke covers (waaronder een niet onaardige versie van de klassieker “Pipeline”), spelen The Apemen opvallend veel eigen composities, die behoorlijk goed zijn, met Apes of Spades en Invasion of the apemen als opwindende hoogtepunten. Met als vermeldenswaardig pluspunt de sobere, heldere produktie is dit een erg geslaagd debuut.
Opscene DA
Naar mijn onbescheiden mening is The Apemen absoluut de allerbeste surf-instrumental-band die er momenteel op deze aardkloot rond loopt. Als geen ander weten ze de sound en energie van Dick Dale te laten herleven. Dat deze band op het podium ook steeds meer zijn mannetje staat, bewezen ze onlangs op het hoofdstedelijke Paradiso. Getooid met apen maskers en begeleid door een organist gaven ze de voltallige Amsterdamse kliek met open mond het nakijken (kun je nagaan! red.) Ook op deze CD annex gelimiteerde 10 inch knallen ze er meteen in met de killer Crash, en zo gaat dat nog twaalf nummers door. De geluidsdragers van de apemen vormen de ultieme natte droom voor elke liefhebber van Estrus bandjes. Klasse Jongens

Follow us on Facebook